या मौनाची जात निराळी उंबऱ्यापाशी अडते पाऊल, त्या प्रहराची आण निराळी या मौनाची जात निराळी. कडू बोलणे पात दुधारी, पण डोळ्यांची साक्ष वेगळी या ...

एखाद्या तालेवार दिवशी तुम्हांला लेखक सापडतो. मग तुम्ही त्याची इतर पुस्तकं उत्सुकतेनं शोधता. काही आवडतात. क्वचितच पहिल्या पुस्तकाइतकं काही आ...

मनगटाच्या आतल्या नाजूक बाजूला असलेल्या, दिसे न दिसेश्या तिळासारखा, एखादाच सवयीचा, झिजून मृदावलेला शब्द. प्रेडिक्टेबल चिडचिड, कोपरावरच्या ...

'शाळेतली मैत्रीण ही माझी' असं म्हणून माझ्या ऑलमोस्ट चाळिशीच्या मैत्रिणीची ओळख करून दिली, की लोक एकदम आदरानं बघतात, हेच मला कमालीचं अ...

निरर्थक सामान साचत जावं एखाद्या श्रीमंत होत गेलेल्या मूळच्या गरीब माणसाच्या घरात,  तशी पुस्तकं राहतात साठून. कणाकणानं, क्षणाक्षणानं ससंदर्भत...

मला पुन्हापुन्हा रोज नव्यानं प्रेमात पडायचंय तुझ्या.  किती आनंदानं चमकत राहतात माझे डोळे. दुःख, मरण, कष्ट बघून भरून येतात,  वाहतात दुथडी भरू...

आपल्यातला ओबडधोबड, अर्धकच्चा जिवंतपणा लोपून  बघता बघता त्याची जागा घेते एक सराईत सवारी. भल्याभल्यांना नाही लागत चाहूल. ऐकू येतात थेट टापाच. ...

'पुस्तके साठत जातात' नावाची काळसेकरांची एक कविता आहे. तशी साठत गेली आहेत पुस्तकं. पुस्तकांच्या गठ्ठ्यातले कणे बघून एका नजरेत हवं ते ...

एखादा लहानसा नजरानजरीचा क्षण  सुकलेल्या फुलासारखा. हळूच खिशात लपवून ठेवायला, विरघळून जाईस्तो दिवसचे दिवस बोटांनी चाचपून बघायला, खूश खूश होऊन...

दाताखाली आलेल्या घासातला रस चवीचवीनं गिळत असताना हातातल्या तुकड्याची ऑटोपायलट मोडवर प्राणपणानं राखण करताना पोटातला खड्डा भरत असल्याच...