ना अंधार ना उजेड ना आभाळ ना झाड ना शहर ना रान अशा वेशीवरच्या हिरव्या तुकड्याच्या टोकावर राखाडी प्रकाशात पोपट जीवघेणा कलकलाट करतात, तेव्हा त्...

कागदी पुस्तकांशी असलेलं पातिव्रत्य सोडून मला पहिला व्हर्चुअल व्यभिचार करायला लावला तो हॅरी पॉटरच्या अखेरच्या भागानं. जगभ र पुस्तक प्रकाशित झ...

शाळेत असतानाची बहुतेक वर्षं घरातल्यांचा मुख्य जाच जर काही असेल, तर तो म्हणजे हक्काची लायब्ररी नसणे. लहान मुलांची पुस्तकं पुरेनाशी झालेली आणि...

लायब्री म्हटल्यावर वास्तविक पुस्तकं आठवावीत. पण माझ्या गावातल्या मग्रसंच्या बाबतीत पुस्तकं ही एक गृहीत धरलेली बाब आहे. सरकारी लायब्र्यांमध...

आपल्या हक्काच्या शहरात असताना नाक वर करून, भवतालाला गृहीत धरून, आपल्याच तंद्रीत सुखेनैव चालणारी माणसं परक्या शहरात पडल्यावर जशी व्याकूळ...

संतुलित, सुरक्षित आणि साळसूदपणे क्रूर असलेल्यांची घरटी पसरत चाललीत दिवसेंदिवस वेगाने सर्वदूर. अंडी उबताहेत. योग्य वेळी अंड्यांतून बाहेर यावी...

जागा मिळेल तिथे  खुपसून, खचाटून दिवाळी अंक, मासिकं, पुस्तकं जुनी, नवी, फाटकी, पिवळी पडलेली, चकचकीत शुभ्र कोवळी धूळ खात. सिरियली. सिनेमे अमेर...

लहानपणी अनुभवलेल्या अनेक जागा आपल्या तत्कालीन आकाराशी इमान राखून असल्यामुळे आपल्याला मोठ्या भासलेल्या असतात. पण मोठेपणी तिथे गेलं, की ‘इत...

काळोख आहे अस्फुट. हातून काहीतरी जिवंत, उष्ण, सोनेरी निसटून चालल्याची हुरहुर. अर्धा पाय मागच्याच पायरीवर अजून. डोळे भिरभिरताहेत. जागा शोधताहे...

शहर तिरकं केलंय कुणीतरी ताटाखाली वटकन लावल्यावर आपसूक वाहत जावं कालवण उताराच्या दिशेनं, तसं सगळं दैन्य धावत निघालं आहे घरागावाच्या दिशेनं.  ...