दर थोड्या वर्षांनी असा एक टप्पा येतो, जेव्हा पुस्तकं, माहिती, माणसं, घटना आणि आपण यांच्यातले संबंध एखाद्या गजबजलेल्या मधमाश्यांच्या पोळ्यास...

हुंकारभुता बोल काही अळीमिळी सोडून देई इतके सारे बोललो तरी घरभर उरून राही –        कोरा कागद निळी शाई! कागदाच्या चल होड्या ...

२०१२ मधे  ' रेषेवरची अक्षरे ' चा शेवटचा अंक काढला तेव्हा ब्लॉगवरचं चांगलं लिखाण आटत चाललंय   याचं दुःख तर होतंच. पण तो अंक करतान...

मातृभाषेबद्दल आस्था असलेल्या माझ्यासारख्या लोकांना एकाच वेळी अनेक निरनिराळ्या आघाड्यांवर झगडावं लागतं. अ] अतिविशाल गट एकीकडे नवश्रीमंत...

आज भारांचा  १०५ वा वाढदिवस. ’ऐसी अक्षरे’ या संस्थळावरच्या मित्रांसोबत ’ भा. रा. भागवत विशेषांक ’ नामक एक मोठा उपक्रम पार पाडला आणि भारांच्य...

चेहऱ्यावर हसू चिकटवून ठेवणं सोपं असतं. सरावानं, अवयव असावा आपला, अशा सराईतपणे ते मोबाईलसारखं वागवता-वापरताही येतं. माणसांमधे पाय गुंत...

ब्लॉग या माध्यमप्रकाराकडे छद्मी हसून पाहण्याची सध्याची एक सर्वमान्य पद्धत आहे. व्यक्तिगत अनुभवांचे अर्धकच्चे तपशील, डायरी, प्रेमभंगाचे अभं...

पद्मजा गेली. 'बायकांचं ललित लिखाण एकतर आक्रमक कंठाळी उत्कट असतं, नाहीतर गुलजार खवासदृश भावनाप्रधान' असा बोचरा शेरा मारणार्‍या एका...

गेलं वर्ष-दीड वर्षं मी काही वाचलेलं नाही. तांत्रिक दृष्ट्या हे वाक्य चूकच म्हणायला हवं. कारण पोटापाण्यासाठी करण्याचं माझं काम, आयुष्याच...

जागांशी जडती नाती नात्यांच्या दुखर्‍या जागा | पावसात गुंतून राही मायेचा अवघड धागा || माळावर सूर्य उद्याचे दिवसाची देती ग्वाही | रात...