सगळ्यांच्या पोटी एकटं असायची भीती.  नातेवाईक धरून ठेवणं.  माणसं-बिणसं जोडणं-बिडणं.  लोकांना रुचेल तसं(च) वागणं.  सदसद्विवेकाला न रुचे...

नव्यानं सुरू झालेल्या दिवसांच्या छाताडावर गुडघे रोवून. नव्या आयुष्याच्या झिंज्या मुठीत पकडून. ओळीत लावलेल्या दिनक्रमाची रासवटपणे कॉलर प...

नमस्कार! ’रेषेवरची अक्षरे’चा पाचवा अंक सादर करताना फार आनंद होतो आहे. मराठीतल्या निवडक ब्लॉगनोंदी प्रकाशित करण्याचा हा उपक्रम राबवताना...

सध्या   मी   रोज   एक   नवे   झाड   लावून   संध्याकाळी   ते   मुळापासून   तोडण्याचा   खेळ   खेळते . कसे   आहे , भवतालात   झाडे   अ...

संवेदचा खो बघून खरंच त्यानं म्हटल्यासारखी वॉशिंग्टनची कुर्‍हाड हाती आल्यासारखे हात शिवशिवायला लागले. कुणाला झोडू नि कुणाला नको, असं होऊन ...

एखादी गोष्ट आपल्याआत रुजवत जाताना कसं वाटतं ठाऊक आहे तुला? मोठ्या काव्यमय कल्पना असतात लोकांच्या गोष्टीच्या जन्माबद्दल. राजकन्या-गुलबका...

कोण चूक कोण बरोबर काय न्याय काय अन्याय कसले हिशेब कसले जाब कसले जबाब - दे सगळे हलकेच सोडून नि पाहा समोर पसरलाय अथांग वैराण प्रदेश दगडधों...

नाटकाला जाताना माझं जे काही होतं, त्याच्याकडे न पाहिल्याचा आव आणून, पण अनिमिष नजरेनं तू पाहत राहतेस माझ्याकडे, तेव्हा तुझ्यासारखंच चेहर्‍य...

मला बीबीसीच्या शेरलॉक बद्दल लिहायची भीती वाटतेय. त्यातलं सगळंच मला इतकं जास्त आवडलंय, की माझे शब्द त्याच्यावर उडवून त्या सगळ्याची मी वाट ल...

जे जे म्हणायसाठी तगमग होते जिवाची ते ते सारं निरर्थक आहे हे कळून घेताना एकाच वेळी आतून भरून येणारे आपण क्षितिजापर्यंत रिते होत जाताना ...