कधी कधी असं वाटतं, की सगळ्याच गोष्टींची पुनरावृत्ती होते आहे. हातातून वाळू निसटत जावी, तशी आपली माणसं आपल्या आयुष्यातून निसटून जाताहेत. आणि...

संवेदच्या ’खो’ला दिलेलं हे क्षीण उत्तर. ही कविता कुणाची ते मला ठाऊक नाही. कुठल्याश्या युगोस्लाव्हियन कवीच्या या कवितेचा कुणीसा हिंदीत के...

दर दिवशी नवी निवड. नवीन पर्याय. नवीन प्रश्न. त्यांतून रोज नवे होत गेलेले आपण. आणि रोज बदलत जाणार्‍या आपल्या नोंदी ठेवणारेही आपण. काय दिसतं...

अभिजीतने न दिलेला खो मी घेतला नि हे खरडलं. बायका फक्त बायका आहेत म्हणून त्या करतील ते ते आपोआपच महान / प्रगतिशील / पुरोगामी ठरतं; या गृह...

यंदाच्या ’मायबोली’च्या दिवाळी अंकात प्रकाशित झालेली ही कथा. ------------------------------------------------------------------ सुशीलाका...

’ रेषेवरची अक्षरे २००९ ’ प्रसिद्ध झाला आहे. वाचून नक्की अभिप्राय द्या. सुचवण्या, तक्रारी, दाद - सगळ्यांचं मनापासून स्वागत. शुभ दीपावली!...

ती होय, ती माझ्या प्रियकराची प्रेयसी. होय होय, प्रेयसीच. तिच्याच नसण्याचा गंध आमच्या रोमॅण्टिक रात्रीला. तिच्याच हसण्याचे बंध आमच्यातल्य...

पाड्यावरच्या प्रत्येकाने बेभान होऊन दातओठ खात दगड हाणून रक्त काढावे एखाद्या चेटकिणीचे, आणि मग वाद्यांच्या चढत्या कल्लोळानिशी एका मंतरल्या...

खूप जिवाजवळच्या माणसांबद्दल आपण मोकळेपणानं आणि तटस्थपणे बोलूच शकत नाही, तसंच काहीसं पुस्तकांबद्दल वाटायचं . अजूनही वाटतं. पण आपल्यातले काही...

शुक्रवार रात्री नऊसाडेनऊ: उद्या (तरी) सकाळी उठून फिरायला जायचंच, मी कितव्यांदातरी निग्रहानं स्वत:शी घोकते. नेहमीप्रमाणे साडेपाच वगैरे वाज...