कविता. युद्ध. शृंगार. लालभडक मत्सर. रक्तपात-दंगली-खून. चळवळी-क्रांत्या आणि पुन्हा पुन्हा जन्म घेणारी कविता. एकाच चिरंतन तत्त्वाचं अव्याहत च...

अशीही काही युद्धे खेळावी लागतात, ज्यात निर्णायक पावलांनी आणि निर्विकार चेहर्‌यानं पराभव एखाद्या डोंबासारखा उभा असतो पुढच्याच टप्प्यावर. ...

हा कितवा बरं फेस्टिवल तिचा? मारे "आय नीड अ फेस्टिवल. गॉड नोज्‌ आय नीड वन..." असं घोकत होती खरी ती गेला महिनाभर. पण तरी येणारेय का...

बिनओळींच्या कागदावर लिहिण्यातली गंमत काही औरच. कोरा करकरीत कागद आणि आपण. अधेमधे साधा ओळींचाही आसरा नाही. आपण संपूर्ण निराधार. समोर का...

सांस्कृतिक कार्यक्रम तसे गावाला नवे नव्हेतच. गाणं, नाटक, चर्चा-बिर्चा, मुलाखती, व्याख्यानं... सगळ्यात तशी वरघटून गेलेली मी. पण परवाच्या मुल...

'आपला' पुरुष हवा असं म्हणते बाई तेव्हा काय अभिप्रेत असावं तिला - या प्रश्नाची लाख अलवार उत्तरं झिरपत गेली मनात, तुला 'आपलं...

दर वर्षी त्यांच्या दर्जावर चर्चा रंगतात. वाद-विवाद झडतात. ही समृद्धी नसून उधळपट्टी आणि पर्यायानं सूज कशी आहे याचे आलेख हिरिरीनं मांडले जाता...

गणपती आणि इन जनरलच देव-धर्म-संस्कृती-सण-समारंभ-सोहळे यांच्याबद्दल नाराजीचा सूर लावल्यामुळे कुणाच्या भावना दुखावणार वगैरे असतील तर पुढे वाचू...

पुन्हा एकदा मी का लिहितेय त्याचं समर्थन करणार होते॥ पण नको। डझण्ट मेक एनी सेन्स. :) आत्ता आपण खरोखरच एकमेकांच्या समोर नसतो तर फार बरं झाल...

तसा दुष्काळ नाही आणि वादळ-बिदळही. सूर्य उगवतो, चंद्र मावळतो, दुपारींमागून संध्याकाळी, संध्याकाळींमागून रात्री, एका लयीत उलगडत जातात...